Informowanie o decyzjach odnośnie dywidendy może nastręczać emitentom pewnych wątpliwości. Czy o każdej decyzji należy informować, czy może wcale nie trzeba? Czy usunięcie podstawy prawnej do raportowania o wszystkich decyzjach dot. podziału zysku z par. 38 ust. 1. pkt 11) „starego” Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie informacji bieżących i okresowych… (RMF) oznacza, że raportowanie ich nie jest obowiązkowe? A może wszystkie takie zdarzenia stanowią informację poufną?
Pamiętajmy o MAR
Oczywiście w „nowym” RMF jest przepis art. 19 ust 2., ale dotyczy on tylko raportowania finalnej decyzji Walnego Zgromadzenia o wypłacie dywidendy, podobnie jak dawniej wskazując, co ma w takim raporcie się znaleźć. Czy można z tego wnioskować, że wcześniejsze rozstrzygnięcia Zarządu czy Rady Nadzorczej dot. podziału zysku nie podlegają już raportowaniu?
W mojej ocenie istnieje duże prawdopodobieństwo, że podobnie jak kiedyś, większość decyzji będzie podlegała publikacji, ale zdecydowanie nie wszystkie. Rekomendacje innych niż ZWZ organów muszą być raportowane, jeśli spełniają kryteria informacji poufnej określone w Rozporządzeniu ws. nadużyć na rynku (MAR). Muszą być więc precyzyjne, poufne i cenotwórcze.
Cenotwórczość informacji o dywidendzie
Deklaracje dot. wypłaty dywidendy zwykle będą precyzyjne oraz poufne. Pozostaje pytanie czy będą cenotwórcze, a więc czy będą mogły stanowić podstawę decyzji dot. transakcji racjonalnego inwestora?
Można argumentować, że każda kwestia odnośnie dywidendy może być cenotwórcza, ponieważ w takim czy innym stopniu dotyczy przepływu gotówki należącej do akcjonariuszy. Wydaje się, że są emitenci, którzy nawet decyzje co do rekomendacji dnia D i dnia W uznają za cenotwórczą. W mojej ocenie nie jest to informacja cenotwórcza, tym bardziej, że ostateczne terminy i tak przyjmie ZWZ i będą podlegały ogłoszeniu ze stosownym wyprzedzeniem. Nie należy jednak wykluczyć, że w indywidualnych przypadkach mogą zaistnieć przesłanki, aby uznać te daty za cenotwórcze.
Na jakim etapie informujemy o dywidendzie?
Dla uproszczenia przyjmijmy, że proces podejmowania w Spółce decyzji odnośnie podziału wyniku ma trzy etapy: rekomendację zarządu, opinię Rady Nadzorczej oraz decyzję ZWZ. Rozważmy je po kolei.
- Jeśli chodzi o rekomendacje Zarządu zgodne z konkretną, ogłoszoną (i stosowaną) polityką dywidendy, powstaje wątpliwość, czy niosą one jakąś dodatkową „zaskakującą” informację. Może powstać wątpliwość czy będą w takim przypadku spełniać kryterium cenotwórczości. Mimo to uważam, że przeważnie informacją poufną będzie pierwsza informacja o rekomendacji Zarządu, nawet jeśli będzie zgodna z polityką dywidendy, czy dotychczasowym zwyczajem. Inwestorzy mają przecież prawo podejrzewać, że w danym roku może być inaczej. Jeśli rekomendacja będzie zaś niezgodna (w górę czy w dół) z przyjętą polityką lub praktyką – będzie z pewnością podlegała publikacji.
- W przypadku opinii Rady Nadzorczej może ona być zgodna lub niezgodna z rekomendacją Zarządu. I znów – jeśli będzie niezgodna, w mojej ocenie powinna być w przeważającej liczbie przypadków zakwalifikowana jako informacja poufna. W przypadku opinii zgodnej myślę, że raczej nie będziemy mieli do czynienia z informacją poufną.
- Finalną uchwałę ZWZ z całą pewnością publikujemy, na mocy przywołanej powyżej podstawy prawnej, jednak wchodząc w szczegóły, jeśli np. odbiega ona w sposób znaczący od wcześniejszej rekomendacji (lub takiej rekomendacji nie było) może ona również posiadać walor cenotwórczości. Wtedy raport bieżący powinien mieć inną podstawę prawną (informacja poufna), a także oznacza to obowiązek sporządzenia odpowiedniej sekcji w ramach listy dostępu do informacji poufnej.
Może się zdarzyć, że przed ZWZ uprawniony akcjonariusz składa projekt uchwały przewidujący podział zysku, niezgodny z rekomendacją organów Spółki. W gestii Zarządu jest wtedy poprawna kwalifikacja tego zdarzenia jako potencjalnej informacji poufnej (głównie w zależności od oceny prawdopodobieństwa przyjęcia uchwały w proponowanej przez akcjonariusza treści).
Przedstawione tutaj przykłady nie wyczerpują oczywiście możliwej różnorodności zdarzeń jakie mogą wydarzyć się w Spółkach. Każdy przypadek wymaga jednostkowej analizy, w oparciu o kryteria informacji poufnej określonej w MAR. W takiej analizie Zarząd może wesprzeć się siłami działu Relacji Inwestorskich, Działu prawnego bądź zewnętrznego doradcy wyspecjalizowanego w meandrach obowiązków informacyjnych.
Jeśli mają Państwo jakieś pytania związane z tą lub inną kwestią w zakresie obowiązków informacyjnych zapraszam do kontaktu.